سلام بر نسترن
يه ذره بحث شفاعت :
نسترن تا حالا با هيچ آدمي برخورد نداشتم كه منكر شفاعت باشه و شفاعت رو از انسان هاي مومن و با تقوا و شهدا سلب كنه
ولي افراد زيادي رو ديدم (بسيار زياد) از شيعه و سني كه واقعا خلط مبحث شده براشون و بحث شفاعت رو به كلي اشتباه درك كردن
دسته اول
قُل لِّلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعاً (زمر - 44)
بگو : هر گونه شفاعت (ميانجيگري) از آن خدا است (و كسي نميتواند كمترين ميانجيگري اي بكند)
أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ شُفَعَاء قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئاً(زمر - 43)
آيا غير از خدا ميانجيگران ديگري ميگيرند ؟ هر چند كه (اين ميانجي ها) كاري اصلاً از دست ايشان ساخته نبوده؟
يه سري افراد در برخورد با آيه هاي بالا به اشتباه به طور مطلق شفاعت غير خدا رو نفي ميكنن و منحصرا شفاعت رو ازآن خدا ميدونن
دسته دوم
دقيقا در مقابل اين افراد يه دسته ديگه هستند كه به هركسي كه دوست داشته باشند قدرت شفاعت رو ميدن مثلا اينكه اهل سنت يه سري افراد مثه خلفا و اوليا الله و ائمه رو شافع ميدونن
و اهل تشيع هم همه ائمه رو شافع خودشون ميدونن
و دليلشون رو هم از آياتي مثه آيه هاي زير ميگيرن:
يَوْمَئِذٍ لَّا تَنفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ (طه - 109)
در آن روز شفاعت ( هيچ كسي ) سودي نميبخشد ، مگر ( شفاعت ) كسي كه خداوند مهربان به او اجازه دهد
كه مطابق اين آيه يه سري افراد اجازه و توان شفاعت كردن رو دارن
يا اين آيه ديگه كه وجود شفاعت كنندگان ديگري غير از خدا رو اثبات ميكنه:
لَا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمَنِ عَهْداً (مريم - 87 )
آنان نميتوانند شفاعت بكنند ، مگر آن كسي كه با خداوند مهربان عهد و پيمان دارد
اما منطق قرآني چيه ؟ : منطق قرآن يعني : تفسير قرآن با خود قرآن
نسترن من منطقي اون چيزي رو كه فهميدم برات مو به مو ميگم ببين برات جالبه ؟ منطقيه ؟ قبولش داري ، ام لا ؟
طبق اين آيه :
قُل لِّلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعاً (زمر - 44)
بگو : هر گونه شفاعت (ميانجيگري) از آن خدا است (و كسي نميتواند كمترين ميانجيگري اي بكند)
همه ي شفاعت در حيطه ي قدرت خدا ست ، يعني صفر تا صدش ازان خداست و كسي اجازه دسترسي بهش رو نداره چون خود خدا ميگه ، پس اصل شفاعت در دست خداست و تحت ماليكت هيچ كسي نيست.حتي حضرت محمد (صلي الله عليه و آله وسلم) هيچ مالكيتي ندارن طبق آيه زير :
أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ شُفَعَاء قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئاً(زمر - 43)
آيا غير از خدا ميانجيگران ديگري ميگيرند ؟ هر چند كه (اين ميانجي ها) كاري اصلاً از دست ايشان ساخته نبوده ؟
ضمن قبول داشتن تام الاختيار بودن شفاعت خداوند همين خدا خودش ميفرمايد اين شفاعتي كه تحت مالكيت مطلق اوست اجازه شفاعت كردن رو به يه سري افرادي با يه سري مشخصات هم ميده مثلا:
لَا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمَنِ عَهْداً (مريم - 87 )
آنان نميتوانند شفاعت بكنند ، مگر آن كسي كه با خداوند مهربان عهد و پيمان دارد
يعني كساني كه با خداوند عهد و پيمان بسته اند و سر عهد و پيمانشان مانده اند توانايي شفاعت رو دارن و خداوند اجازه شفاعت رو به ايشون ميدن
اما نكته اصلي و اساسي و مهمترين قضيه و خطرناكترين قضيه تو بحث شفاعت اينه كه شخصي كه تمامي شرايط شفاعت كردن رو داره تحت هيچ عنوان نميتونه شفاعت بكنه مگر اينكه خداوند بهش اجازه بده
مثه اون آيه اي كه خودت اشاره كردي تو آيه الكرسي :
مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ (بقره - 255)
چه كسي در پيشگاه او (خدا) ميتواند ميانجيگري (شفاعت) كند بدون اجازه او ؟
يا اين آيه:
يَوْمَئِذٍ لَّا تَنفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ (طه - 109)
در آن روز شفاعت ( هيچ كسي ) سودي نميبخشد ، مگر ( شفاعت ) كسي كه خداوند مهربان به او اجازه دهد
پس اون افرادي كه جايگاه شفاعت رو بدست ميارن وتوان شفاعت رو دارند هيچ چيزي در حيطه مالكيتشان نيست و هيچ اراده اي از خودشان ندارند و همه چيز موكول به اذن خداست
نكته فوق العاده مهم ديگه اينه كه اگه كسي تمامي شرايط شفاعت كردن رو داشت مثلا حضرت محمد (صلي الله عليه وسلم) و خداوند هم اجازه شفاعت كردن رو به ايشون داد آيا ايشون ميتونند هركس رو كه خواستن شفاعت بكنند ؟
به اين آيه دقت كن :
وَكَم مِّن مَّلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لَا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئاً إِلَّا مِن بَعْدِ أَن يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَن يَشَاءُ وَيَرْضَى (نجم - 26)
چهبسيار فرشتگاني كه در آسمانها هستند و ( با وجود عظمت و بزرگواريشان ) شفاعت ايشان سودي نميبخشد و كاري نميسازد ، مگر بعد از آنكه خدا بخواهد به كسي ( كه شفاعت كننده است ) اجازه دهد ، و ( از كسي كه قرار است مورد شفاعت قرار گيرد ) راضي و خوشنود گردد .
يعني چي؟ يعني اينكه فرض كن حضرت علي به درجه شفيع بودن رسيده و ميخواد ممس رو شفاعت كنه وقتي كه خدا از ممس راضي و خشنود نيست پس علي هيچ شفاعتي رو نميتونه تو حق ممس انجام بده يعني ممس چه بلايي سرش مياد ؟ شامل اين آيه ميشه :
فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ (مدثر -48)
شفاعت و ميانجيگري شفاعتكنندگان و ميانجيگران ( اعم از فرشتگان و پيغمبران و صالحان ) بديشان سودي نميبخشد .
بذار خلاصه وار بگم
1) تمام شفاعت ازان خداست
2)خداوند به هركسي كه خودش بخواد قدرت شفاعت رو ميده و اون شخص تنها با اذن و اجازه خداست كه ميتونه شفاعت بكنه
3)شخصي كه قرار شفاعت بشه باز هم بايد اذن و اجازه خدا براي شفاعت شدنش صادر بشه
نميدونم منطقي گفتم ؟ نگفتم ؟
باهام موافقي ؟ مخالفي ؟
هركجاش به دلت بود بگو و هركجاش رو كه مخالفي توضيح بده
نسترن بيا و نظرت رو بگو چون ميخوام اين بحث ادامه داشته باشه و همين رو يه ذره باز تر كنيم باشه ؟ مشاركتي بريم جلو